Stawiam na promień krzywizny banana – recenzja gry „Ryzyk fizyk”

Stworzenie gry imprezowej nie będącej świnką morską jest dużym wyzwaniem. Tytuł taki musi łączyć faktycznie bycie grą, a więc umożliwienie sensownego wyłonienia zwycięzcy, z luźnym klimatem, wesołą rozgrywką, a także z regułami dającymi się zrozumieć i stosować w sytuacji nagłego zamroczenia.

Czytaj więcej

Wpis dla początkujących – suplement #2. Nie daj się oszukać! Kupuj oryginalne – poradnik

Planszówkowicze muszą być przygotowani do odróżniania produktów podrobionych od oryginalnych. Gorsza jakość jest bowiem bezpośrednim zagrożeniem dobrostanu kolekcji.

Czytaj więcej

Zapisujesz się na FB do grupy „Gry Planszowe” – edycja gifowa

Czasami bywa tak, że aspekt społecznościowy Facebooka pochłania człowieka bez reszty. Wspomnienia Magii i Miecza są miłe, zapisuje się więc do grupy Gry Planszowe. I nic już nie jest takie samo.

Czytaj więcej

Romantyczny Epos Dioklecjana, czyli konkursu rozwiązanie

Nieco spóźnione, ale owocne rozwiązanie konkursu związanego z elektroniczną wersją Red7.

Czytaj więcej

Upokorzony przez technologię, czyli Red7 w wersji na telefon (i konkurs, a jak!)

Znasz to uczucie, gdy po partii w Red7 myślisz sobie „ale ich pięknie oszukałem, tak wygrałem, taki mądry”? Ja też nie, zwłaszcza w aplikacji.
Czytaj więcej

Niemiecka szkoła projektowania graficznego, czyli historia planszówkowej brzydoty

Słuchając gradaniowej recenzji Octo Dice (bo teraz to ja głównie słucham…) zauważam, że po raz kolejny pojawiają się narzekania na niemiecki dizajn. Wiele rozmyślałem na ten temat, wręcz przez całe lata. Wydaje mi się, że znalazłem wyjaśnienie takiego stanu rzeczy.

Czytaj więcej

Gra imprezowa z trybem dla jednej osoby – Linkee

Czasami człowieka nachodzi ochota na zagranie czegoś imprezowego. Przeważnie zaprasza wtedy znajomych i wyciąga grę imprezową. Jeśli jest niepoczytalny wyciąga wiatrówkę i idzie w miasto. Co zrobić jednak jeśli akurat takich znajomych pod ręką nie ma, ale poczytalności mamy wystarczająco dużo? Albo co zrobić żeby zagrać w dobrą imprezówkę, za którą jednak chwilowo wolimy nie płacić? Ja wiem, więc wam powiem. Zapraszam.
Czytaj więcej

Ufoki, lasery, na Marsie spacery – Misja: kolonizacja, recenzja. A także suplement o tym, jak to doktor gry produkuje

Doktor Knizia uderza za pośrednictwem po raz trzeci. Czy jest to klasyczne dla niego uderzenie prosto w immersję?

Czytaj więcej

Tajemnicze podziemia – czyli Knizia tam, gdzie go widzą klimaciarze

Kolejną grą z serii „Dr Knizia poleca” są „Tajemnicze podziemia”. Jest to gra, w której do podziemi w poszukiwaniu skarbów wchodzą wszyscy gracze, ale wychodzą z nich też wszyscy.

Czytaj więcej

Granie to takie danie

Przebywając czasowo na emigracji człowiek odkrywa różne rzeczy, na które siedząc w domu by nie zwrócił uwagi. Część osób mówi, że podróże kształcą (zwłaszcza Windziarz, który wypodróżował więcej w realu niż ja wygalopowałem wyobraźnią), część mówi, że kosztują. Zgadzając się oboma stwierdzeniami dziś o wykształceniu we mnie poglądu, że podróż kładzie się cieniem także na przyjemności grania.
Czytaj więcej