Okresowa klimatyczność

/1 Comment/w /Autor

Dopiero kilka lat temu nadrobiłem „Łowcę jeleni”[uwaga, mogą być mini spoilery]. Trudne to wyznanie, niemniej musiało w końcu paść. Cały film jest oczywiście bardzo warty zobaczenia, mi natomiast najbardziej utkwiła w pamięci scena z rosyjską ruletką – chyba pierwsza, a w każdym razie ta, gdy spoceni, złachani bohaterowie siedzą w jakiejś chacie Wietkongu i grają. […]

Czytaj dalej

Myśl. Nie graj.

/10 komentarzy/w , /Autor

ZnadPlanszy powiększyło się o 3 blogi. Szybkie uderzenie tekstami i już wiemy, że mamy do czynienia z klimaciarzami – widać to tak we wpisach, jak i w notach autorskich. Ponieważ także zaliczam siebie do graczy klimatolubnych (doświadczenie/bagaż erpegowy nie daje się łatwo porzucić), ale Horror w Arkham mnie mierzi, dysonans zmusił mnie do kopania w […]

Czytaj dalej

Podłe pudła, albo kartonowych grzechów wyliczenie

/10 komentarzy/w , /Autor

Geko narzeka na zbyt duże pudełka planszówek, ponarzekam więc i ja. Od razu zaznaczam, że stopień irytacji powodowany poszczególnymi grzechami zależy od indywidualnych zboczeń. Nieumiarkowanie w tłoczeniu powietrza Pudełka mamy różne, kwadratowe i podłużne – można by powiedzieć ignorując sprawdzanie geometrycznej poprawności tego stwierdzenia. Ponarzekać można natomiast na każdy jeden rodzaj. Zgadzam się z Geko, […]

Czytaj dalej

Stet pro ratione volunta

/7 komentarzy/w /Autor

Niekiedy bywa tak, że chcemy kupić jakąś grę. No bywa, trzeba to uczciwie przyznać. Nie udało się wyrwać do recenzji, nie udało się zagrać u kolegi, konkursy coś nie idą – zdarza się. Czasami odbywa się to bez bólu, najczęściej napotykamy jednak co najmniej kilka ścian/przeszkód/głodnych członków rodziny. Wszystko to jednak blednie w porównaniu z […]

Czytaj dalej

Dla odmiany jakaś gra – Indian Chief

/3 komentarze/w /Autor

Schizfretka na forum gry-planszowe wspomniał o grze Indian Chief rozgrywanej dwiema klasycznymi taliami. Przeważnie propozycja zagrania zwykłą talią napotyka zdecydowany opór, atrakcyjność takiej rozrywki nie wytrzymuje porównania z oczyszczonym już z resztek kota regałem nęcącym dziesiątkami ozdobionych niemieckobrzmiącymi nazwiskami pudełek. Sam za często nie grywam klasyczną talią, nie tylko z braku okazji, ale także dlatego, […]

Czytaj dalej

Wgląd+myślenie dywergencyjne=wpis

/6 komentarzy/w /Autor

Tycjan w swoim ostatnim wpisie napisał „nasze wypełnione po brzegi regały z grami, upychanymi czasem pod krytycznym spojrzeniem naszych rodzin.”. Najpierw zacząłem rozmyślać o moich regałach, potem o spojrzeniach, a potem o rozmyślaniu. Niejako kontynuując myśl z mojego wpisu o wybieraniu ulubionych napiszę kilka słów o wglądzie.

Czytaj dalej

Jaki krzem dla graczy? Czyli odpowiadam Tycjanowi

/17 komentarzy/w /Autor

Tycjan w swoim wpisie o analogowości graczy napisał: „Nie wątpię, że papierowe gry zostaną z nami jeszcze bardzo długo, ale ja z chęcią oddałbym całą swoją kolekcję za np. specjalny stół (…), w którym miałbym zgromadzone wszystkie swoje tytuły w specjalnych, przystosowanych do niego wersjach.” Dlaczego nie podzielam tej wizji?

Czytaj dalej

Nie zmieniaj siebie, zmień znajomych

/3 komentarze/w /Autor

Praktycznie w każdym hobby występuje w końcu zmęczenie materiału. Kryzys z cyklu „jestem za stary, gry mnie już nie bawią”, albo „znaczki już nie takie powabne jak kiedyś”. Pierwszy taki kryzys przeżyłem grając na konsoli. Swego czasu spędzałem pewnie średnio z 8h dziennie na graniu (ach ta podstawówka i liceum) – pewnego dnia odkryłem, że […]

Czytaj dalej

Morza szum, ptaków śpiew, rzucaj kijem pośród drzew

/6 komentarzy/w /Autor

Wczoraj w Lublinie było 35 stopni Celsujsza w cieniu. W nocy przyszła solidna burza, dzisiaj wydaje się być chłodniej i nieco bardziej rześko – aż chce się wyjść na dwór i pograć. Gracze konsolowi mają łatwo w erze bezprzewodowych padów – stają za oknem i już grają na dworze. A co ma zrobić gracz planszowy? […]

Czytaj dalej

Szkoda czasu na partię, albo czy posiadanie zastępuje granie

/11 komentarzy/w /Autor

Refleksja na temat potrzeby grania naszła mnie podczas czterdziestej, czy coś koło tego, partii w Chaos w Starym Świecie. Nie jest to mój egzemplarz tego tytułu, jeden znajomy kupił CwSŚ i od tamtej pory często namawia na partyjkę. Ja swoją kopię posiadam dłużej od niego, ale na niej zagrałem może ze 4 razy. Toretycznie myśl […]

Czytaj dalej

Pozostałe wpisy

Fakty nie mogą być przeszkodą dla dobrej historii, czyli czemu fajniej jest wymyślać

Granie to takie danie

Kickstarter to zło, albo czemu wolę gry ze sklepu

Trafiony-zatopiony, czyli recenzja Atlantydy

Ka$a i $pluwy: Sekundowa Edycja

X-COM – czyli FFG kooperuje

Czego uczą nas gry planszowe – smutny rabunek tekstów

Światowy konflikt, czyli „aferki się zdarzają”

Karton mnie krzywdzi

Poleć w głębię